Łupki kamienne i kwarcowe Łupek kamienny jest uzyskiwany ze skał iłowych, które kilkaset milionów lat temu (pod wpływem warunków panujących głęboko pod powierzchnią ziemi) przekształciły się w skały, charakteryzujące się wysoką łupliwością (w jednym kierunku). Skał tych zasadniczo nie zalicza się do popularnych rodzajów kamienia, takich jak: granity, marmury, trawertyny, kwarcyty itd. - z których drogą mechaniczną można uzyskać łupki, tzw. łupankę osadową, powstałą w procesie wtórnej krystalizacji spoiwa krzemionkowego w piaskowcach kwarcowych. W związku z tym jest on zazwyczaj bardzo twardy, odporny na ścieranie i mrozoodporny. Jest zdecydowanie mniej łupliwy i często można go łupać tylko w miejscach, w których podczas ostatnich kilu milionów lat powstały pęknięcia i zwietrzeliny – w innym wypadku nie uzyskamy struktury powierzchni podobnej do łupka kamiennego. W ramach niniejszego artykułu przez nazwę „łupek” będziemy rozumieli łupek kamienny jak i kwarcytowy, popularnie nazywane „łupkami”. Niemniej jednak należy odróżnić łupek kamienny od kwarcytowego. Dlaczego łupek znów staje się tak popularny, mimo jego niemałej ceny? Wg mnie główną przyczyną są jego właściwości fizykochemiczne oraz jego forma. Łupki - kamienny oraz kwarcytowy - są bardzo odporne na działanie warunków atmosferycznych. Dodając do tego wysoką odporność na ścieranie, stanowią materiał idealny do zastosowania w budownictwie. Jak wspomniałem wcześniej, łupek zawdzięcza swą popularność także formie. Co przez to należy rozumieć? Otóż w rękach projektanta - artysty łupek może zostać przekształcony w prawdziwe dzieło sztuki, w formę, która będzie ozdabiała nasze domy i ogrody przez następne dziesięciolecia. A z każdym rokiem nasze dzieło będzie stawało się coraz piękniejsze – ponieważ łupek wraz z wiekiem staje się coraz piękniejszy. Łupek, podobnie jak niektóre inne kamienie, staje się idealnym tworzywem w rękach projektanta - artysty. Można go zastosować do wszystkich rodzajów powierzchni i typów pomieszczeń. Nadaje się zarówno do domów w stylu rustykalnym, jak i nowoczesnych, prostych, z dużą ilością stali nierdzewnej. W rękach mistrza uzyskamy z niego wiele kształtów, rodzajów powierzchni, modułów, wzorów oraz rodzajów zastosowań. Najbardziej popularna jest powierzchnia naturalna, tzn. naturalnie łupana. Ponadto niektóre łupki można: szlifować, polerować, szczotkować, antykować w bębnach lub wykonywać z nich tzw. grzybki. Grubości łupka w zależności od jego przeznaczenia mieszczą się w przedziale od 4-6 mm do około 50-70 mm. Te najcieńsze, (do 10-12 mm) stosuje się od wieków jako idealny materiał na dachówkę. Grubsze (10-25 mm) używane są na posadzki i okładziny ścienne, jak również różnego rodzaju tarasy i balkony. Powierzchnia naturalna jest antypoślizgowa – i przy tym dużo łatwiejsza w utrzymaniu niż np. powierzchnia młotkowana w granicie. Najgrubsze elementy (do ok. 70 mm) można śmiało stosować na ścieżki ogrodowe, podjazdy czy drogi. |